Gdzieś na skraju snu budzi mnie jupiterów blask.
  Nagle wszyscy mówią mi, że u stóp mam cały świat.
  Teraz każdy wie co noszę w sercu swym.
  Kordon uśmiechu wita mnie.
  
  Czy mam dość odwagi by móc obronić swoje sny,
  czy dam radę iść pod prąd,
  czy wiem, jak mam dalej żyć by mimo zgiełku sobą być?
  czy dam radę iść pod wiatr, pod prąd,
  czy lepiej uciec stąd?
  
  Gdzieś na skraju snu otwiera się inny świat.
  Gdzieś delikatnie przez łzy i ból
  czuję słodki blichtru smak.
  Czy z marzeniami w rzeczywistość wejść
  czy w światłach sceny snuć hipnotyczny sen?
  
  Czy mam dość odwagi by móc obronić swoje sny,
  czy dam radę iść pod prąd,
  czy wiem, jak mam dalej żyć by mimo zgiełku sobą być?
  czy dam radę iść pod wiatr, pod prąd,
  czy lepiej uciec stąd?